Alaitzen
tesiaren Power pointa amaitzean talde handian azpimarratu dugu garrantzitsuena
iruditu zaiguna gainera, nire kabuz beste analisi bat egin dut eta hemen
agertzen diren aipu batzuk nabarmendu nahi nituzke.
Adibidez,
Haur Hezkuntzako irakaslearen hezkuntza beharren atalean, Camino et al. (2015)
diotenez, "Beharrezkoa da pertsonek beren emozionalitatea bizi ahal izatea
sustatzea, bakoitzak izan dezakeen bizitzeko modu pertsonala
errespetatzea". Hau da, pertsona bakoitzak bere emozioak modu ezberdin
batean bizi ahal izateak, adibidez, pertsona batetik bestera erortzeak
barregura eragin dezake, baina beste bati agian pena emango dio.
Alaitzen tesiaren Power
pointa amaitzean, talde handian nabarmendu dugu garrantzitsuena iruditu zaiguna.
Oraindik ez dugu aurkezpena talde guztiek egin, baina nabarmendu nahi nuke,
oraingoz behintzat, Alaitz Tresserrasen Tesitik interesgarria iruditu zaidan
zerbait.
Alaitzek Kubik obrari
buruz hitz egiten du bere tesian, eta nabarmentzen du obra horrek programak
sustatutako jarduera garrantzitsuak sustatzen dituela: familiak gizarteratzea,
bereziki maila soziokultural baxukoak 2009an; irakasleekin tailer esperimentala
egitea; eta haurrekin esperientzia izatea protagonista gisa.
Bai Haur Antzerkia programa
bere edizio guztietan, bai Kubik-en bidez lehen haurtzarorako proposatzen den
hezkuntza-esperientzia hiru garaitan aurkezten dira: bat, adierazpen
dramatikoarekin konfiantzatik komunikatzera gonbidatzen duen topaketaren
denbora; bi, antzezpenaren denbora, behaketarako, entzuteko eta emozioetarako
denbora; eta hiru, jolas eta interakziorako espazioa adierazpen dramatikoarekin
eta pertsona helduarekin.
Oso interesgarria iruditu
zait, Ainhoarekin ikusi ahal izan dugu obraren bideoren bat, eta bitxia gertatu
zait ikuskizuna bere inguruarekin fisikoki esperimentatzen duten haurren
jolasetan oinarrituta egotea, hura ulertzeko. Eskura dituzten objektuak
manipulatuz, beren pentsamendua eraikitzen dute, eta, horrela, beren
irudimenaren atea irekitzen dute.
"Kubik" n bi
aktorek eraikuntza joko handi bat manipulatzen dute, pilatu eta eraldatzen
dena, mugitzen dena eta esploratu beharreko espazio berriak sortzen dituena.
Mugimenduan dagoen arkitektura bat da, non bolumenek eta formek irudiak jaiotzen
diren pantaila mugikor txikiak sortzen dituzten. Aktoreek elkarrekin
deskubritzen dute sortzearen eta begiratzearen plazerra (etxeak, trenak, baso
bat, itsasoa …), eta ikusle txikiak murgiltzen dituzte beren
zentzumen-unibertsoan, non irudikatu, deskubritu eta 
No hay comentarios:
Publicar un comentario