martes, 28 de enero de 2020

Antzerki foroa



kaixo

Kaixo!
Gaurko saioa teorikoa izan da, beraz, klasean izan gara.

Eiderrek argitu dizkigu gure antzerki-foroaren gidoiari buruzko zalantzak, eta adierazi digu antzerki-foroak "txinatar krisia" terminoarekin amaitu behar duela, hau da, antzerkiak eztanda egingo duen une batean amaitu behar duela.

Antzerkian Txinako krisia giza eskubideen urraketa bat bezala da, "Txina" krisia, gatazka, emandako inguruabarrak, kontzeptu batzuk oso barneratuak eta beste batzuk ez hainbeste, eta elkarrizketarako beti prest dagoen giro batean agertzen dira.


 
 
Horrek ez du askorik pentsarazten, obra korapilatsu samarra gauzatuko dugu, eta ikusleari pentsakor uzteko aukera asko ditugu, egunero munduko leku guztietan errepikatzen den egoera baita.

Alaitz tesia berrikustea



  KAIXO


Esperientziak kontatzen

Gaur Alaitzen klasean praktikoan dugun esperientziaz hitz egiten aritu gara. hainbat gai atera dira, hala nola generoaren tratamendua, irakaslearen begirada, jolasaren garrantzia, esperimentazioa, komunikazioa eta irakasleen nortasuna.

Gelako guztiek banan-banan kontatu dituzte beren esperientziak. Besteei entzutea oso ondo datorkigu, besteengandik ere dezente ikasten dugulako.

Nola sentitzen ginen galdetzeko aprobetxatu du Alaitzek. Practicumean batzuek ez dute Pailinek eta nik bezainbesteko zorterik izan, Reggio Emiliara joan baikara, Marianistasera, eta esperientzia zoragarria izan da, oso ondo pasatu dugu, eta gainera izugarri ikasi dugu.

Pailinek Reggio Emiliaren artikulu bat egin genuenetik, haren historia, hasiera eta pedagogiaz blai geratu ginen. Horregatik, praktikak Reggio Emilian egin izana, karrera osoko onena izan da, non gure s ezagutzaren zati bat aplikatu ahal izan dugun.
Gaur, Alaitz Tresserrasen tesiaren alderdirik nabarmenena aurkeztuko dugu. Ez da, ezta gutxiagorik ere, lan osoa, baina hausnarketa txiki bat egin dut Alaitzek bere tesian aurkezten dituen autore batzuetatik pasatuz, eta uste dut minoria pixka bat jasotzen duela



 

 

 

Haur Hezkuntzan graduatutako etorkizuneko lanbide-profila curriculum-diseinuetan dauden esperruak ezagutu eta menderatzea ahalbidetu behar duten zenbait gaitasunen garapenarekin lotuta dago. Horretarako, edukien izaeraren etakonplexutasun-mailaren arteko elkarrekokotasun egokia behar da, prozesu cognitiboekin  eta ikasleen garapen-mailarekin erlazionatuz, haurren ikaskuntza autonomoa sustarzen saiatuz (Aristizabal et al.,2014) comunicación


 “hacerle cada vez más consciente de su capacidad de comunicación” (Motos, 2003, p. 910Horrela, gaitasun horren garapenak autonomia pertsonalaren garapenean aurrera egitea ahalbidetzen du.: “la autonomía, como capacidad para dirigir su propio proceso de desarrollo personal; la comunicación, como capacidad de emitir y recibir mensajes estéticos; el sentido crítico, como capacidad de analizar mensajes artísticos, mediante
la asociación de diversos lenguajes expresivos realizando una lectura diferente de los productos creativos existentes
” (Sánchez-Gala, 2007, p. 76).

Bide hori bera erabil dezakegu lau gako-arlotan trebatzeko: lengoaia plastikoa eta bisuala, musika-lengoaia, adierazpena eta komunikazio-gaitasuna eta teknologia berriak adierazpen-modu gisa. Trebetasunak garatzeko alderdi oso espezifikoak lantzen ditugu, Alaitz Tresserras IKT irakasleak bere doktore-tesian jasotzen duen bezala. “El lenguaje plástico y visual:

 “El arte no se crea, el arte se participa”Javier Abad

Ideia horretatik abiatuta, adierazpen artistikoa ekintza ludiko, sinbolizazio-prozesu eta jai parte-hartzaile gisa plantea daiteke, non komunikazio aktiboa berreskuratzen den estetikaren eta hezkuntzaren arteko aliantza banaezin gisa.El lenguaje musical:

Musika-genero eta -estilo desberdinak ezagutzea, narrazioak, ilustrazioak eta musika-ipuinak egin ahal izateko. (Alaitz Tresserras 2017).

Ruiz de Velasco y Abaden arabera (2011), errealitatea fikzio bihurtzea ezaugarri espezifikoa da, "Sinboloak eta haien esanahiak nahita eta kontzienteki erabiltzeko duen gaitasun estreinatu berriari esker, haurra errealitatetik urrundu daiteke fikziozko egoera bat sortzeko" (97. or.).

Jolas sinbolikoa haurrek bizipenak adierazteko eta, aldi berean, beren errealitatetik aldentzeko duten modu bat dela ondoriozta dezakegu.
Gorputz-adierazpena

 “El cuerpo es uno de los primeros constructos de la inteligencia humana, la información genética y la información histórico-contextual del sujeto psicosocial suele reflejar de forma espontánea e inconsciente muchos de los aspectos limitantes para la expresión verbal” López-Rentería (2014, p. 137).

Gorputzak aukera ematen digu jaiotzen garenetik sentitzen duguna transmititzeko. Behaketaren bidez, irakaslea haurren garapen emozional eta psikomotorra detektatzeko gai da.

Antzerkia, dramatizazioa eta jolas dramatikoa

(Torres Nuñez, 1993), Beraz , “la relación entre el drama en la educación y el teatro ha sido de alguna forma misteriosa y confusa.

Drama eta antzerki hitzek, jatorri greziarra dutenak, antzezpen ekitaldiari egiten diote erreferentzia: dramak ekintza esan nahi du, antzeztea. Antzerkiak behatzea esan nahi du, ikuskizuna. Obra dramatiko bat

 
Interdisciplinariedad

Laburuzbildu, Malaguzzik (2005) proposatutako hayrrak kulturarekin, literatutararekin, arte plastikoekin, musikarekin, eta gorputz-adieraspenarekin duen interrelazioa lortzeko, Beharrezkoa da gure garapena diziplina arteko iraskasle gisa, gizartearekin harremanetan IKTak  erabiltzen baitituzte, antzezlan batean gaizetsiko dugun proiectu komun bat sortzeko,

Egokia da esatea antzezlan batek hainbeste diziplina har ditzakeela. Minor horretan irakasgai guztiak banaka landuko dira, eta horrela k6ari zentzua eman ahal izango zaio.
Kultura
(Tonucci, 1993). Egilea bera aipatuz “una reforma real de la escuela debería nacer de los que trabajan en ella”, y “un proyecto que mire al futuro debe contemplar tres aspectos” (p. 10):
Adibide ona da Teatro Paraiso konpainiarekin izan dugun lankidetza estua, etorkizuneko irakasleen prestakuntzan inplikatzen baita

Arte
Ikusle txikien egoteko modua Kubik-en, eszena azeleratu eta bizigabeak erabili gabe, eta horretarako eszenatokian sartu behar izan gabe obrako elementuekin elkarreraginean aritzeko. Testuinguru bat simulatu da, Tomasellok dioen bezala (2006, 40. or.), “gracias al cual se aprende a mirar, pensar y dialogar”
Arte eta jolas dramatikoaren proposamenak ikuspegi pedagogikoa eman die erakunde ezberdinei, artistikoarekin harreman estuan, begirada hori barneratzen duten baliabideak eskainiz
 
BIBLIOGRAFIA
Aristizabal, P., Gómez-Pintado, A., Lasarte M. G., Tresserras, A., Alvarez-Uria, A., y Zelaieta E. (2014). La expresión y comunicación a través de la dramatización. Mención en el Grado de EI en la EU de Magisterio de Vitoria-Gasteiz. En García-Sempere, P.; Tejada Romero, P. y Ruscica, A. (Coords.), Experiencias y propuestas de investigación y docencia en la creación artística (pp. 77-88). Granada: Editorial Universidad de Granada.
Barret, G. (1986). Essai Sur La Pédagogie de la situation en expression dramatique et en éducation. Montreal: Les publications de la Faculté des Sciences de l’education.
Burgess, R., y Gaudry, P. (1985). Time for drama: A handbook for secondary teachers. Philadelphia: Open University Press.
López-Rentería, A. (2014). Manual de psicodrama pedagógico. Sus técnicas y aplicaciones para iniciantes. Bloomington: Palibrio LLC.
Motos, T. (2003). Bases para un taller creativo expresivo. En Angeles Gervilla (edt.) Creatividad Aplicada. Málaga: Dykinson.
López-Tamés, R. (2010). Introducción a la literatura infantil. Alicante: Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes. Recuperado el 24-03-2017 de http://www.cervantesvirtual.com/nd/ark:/59851/bmc7s831
Ruiz de Velasco, A. y Abad, J. (2011). El juego simbólico. Barcelona: Graó..
Tomasello, M. (2006). Acquiring linguistic constructions. In D. Kuhn & R. Siegler (Eds.), Handbook of Child Psychology. Nueva York: Wiley.
Torres Nuñez, JJ. (1993). Drama versus teatro en la educación. Cauce: Revista de filología y su didáctica, 16, 321-334.
Tonucci, F. (1993). Enseñar a aprender. Barcelona: Graó.
 
 
 


Ibone eta Luciaren Power Pointerako esteka
 





 



 



lunes, 27 de enero de 2020

Eiderrekin teknikak eta jolasak

 kaixo
Kaixo!
Gaurko saioan hainbat ariketa egin ditugu.

 Lehenik eta behin, zirkuluan jarri gara. Eiderrek azaldu digunez, gutako bat "Bartolo" izango da jokoa hasten duena, eta Bartolo da esku hartzen duen lehena: bere izena esaten du (Bartolo kasu honetan) eta aldi berean eskuak hanketan dituen bi zaplada ematen ditu. Zirkuluan gauden guztiok txaloak eman behar dizkiogu, jarraian, zirkuluan dauden beste baten izena esaten du, bi ematen dituen aldi berean. Izena esan dion pertsonak bere izena esan behar du, eta, aurrekoan bezala, izendatu zuen pertsonaren beste baten izena esan behar du. Konplikatu samarra da egia azaltzea.

Norbait nahasten denean, edo tokatzen zaionean erreakzionatzen ez duenean, Bartolo izatera pasatuko da. Jokoa ez da amaitzen, ez da inor kanporatzen.

Bigarrenik, beste joko batera jolastu dugu Hay diferentes personajes: presi, Bize, Sekre eta Bartolo, baina oraingoan zirkuluko gainerako pertsonak zenbakiak izango dira.

Jolasean, zirkuluko batek beste bati deitu behar dio, baina bi txalo egin behar ditu, pertsonaren zenbakia edo izena esanez, eta beste bi txalo, deitu nahi zaion pertsonaren izena edo zenbakia esanez. P.e. (bi txalo) Bize, Bize - (Bi txalo) presi, presi.

Hemen oso adi egon behar dugu, koordinazioa eta arreta lantzen dira batez ere, kontzentratuta ez zaudenez txanda pasatzen zaizulako.

Gero, beste ariketa bat egin dugu, non bakoitzak globo bat hartu duen, eta gorputzaren zati guztietatik pasatu behar izan dugu, globoa lurrera eror ez zedin saiatuz.