KAIXO
Esperientziak kontatzen
Gaur Alaitzen klasean
praktikoan dugun esperientziaz hitz egiten aritu gara. hainbat gai atera dira,
hala nola generoaren tratamendua, irakaslearen begirada, jolasaren garrantzia, esperimentazioa,
komunikazioa eta irakasleen nortasuna.
Gelako guztiek
banan-banan kontatu dituzte beren esperientziak. Besteei entzutea oso ondo
datorkigu, besteengandik ere dezente ikasten dugulako.
Nola sentitzen ginen
galdetzeko aprobetxatu du Alaitzek. Practicumean batzuek ez dute Pailinek eta
nik bezainbesteko zorterik izan, Reggio Emiliara joan baikara, Marianistasera,
eta esperientzia zoragarria izan da, oso ondo pasatu dugu, eta gainera izugarri
ikasi dugu.
Pailinek Reggio Emiliaren
artikulu bat egin genuenetik, haren historia, hasiera eta pedagogiaz blai
geratu ginen. Horregatik, praktikak Reggio Emilian egin izana, karrera osoko
onena izan da, non gure s ezagutzaren zati bat aplikatu ahal izan dugun.
Gaur, Alaitz
Tresserrasen tesiaren alderdirik nabarmenena aurkeztuko dugu. Ez da, ezta
gutxiagorik ere, lan osoa, baina hausnarketa txiki bat egin dut Alaitzek bere
tesian aurkezten dituen autore batzuetatik pasatuz, eta uste dut minoria pixka
bat jasotzen duela
Haur Hezkuntzan graduatutako etorkizuneko lanbide-profila
curriculum-diseinuetan dauden esperruak ezagutu eta menderatzea ahalbidetu
behar duten zenbait gaitasunen garapenarekin lotuta dago. Horretarako, edukien
izaeraren etakonplexutasun-mailaren arteko elkarrekokotasun egokia behar da,
prozesu cognitiboekin eta ikasleen
garapen-mailarekin erlazionatuz, haurren ikaskuntza autonomoa sustarzen saiatuz
(Aristizabal et al.,2014) comunicación
“hacerle
cada vez más consciente de su capacidad de comunicación” (Motos, 2003, p.
910Horrela, gaitasun horren garapenak autonomia pertsonalaren garapenean
aurrera egitea ahalbidetzen du.: “la autonomía, como capacidad para dirigir
su propio proceso de desarrollo personal; la comunicación, como capacidad de
emitir y recibir mensajes estéticos; el sentido crítico, como capacidad de
analizar mensajes artísticos, mediante
la asociación de diversos lenguajes expresivos realizando una lectura diferente
de los productos creativos existentes” (Sánchez-Gala, 2007, p. 76).
Bide hori bera erabil dezakegu lau gako-arlotan
trebatzeko: lengoaia plastikoa eta bisuala, musika-lengoaia, adierazpena eta
komunikazio-gaitasuna eta teknologia berriak adierazpen-modu gisa. Trebetasunak
garatzeko alderdi oso espezifikoak lantzen ditugu, Alaitz Tresserras IKT
irakasleak bere doktore-tesian jasotzen duen bezala. “El lenguaje plástico y
visual:
“El arte no
se crea, el arte se participa”Javier Abad
Ideia horretatik abiatuta, adierazpen artistikoa
ekintza ludiko, sinbolizazio-prozesu eta jai parte-hartzaile gisa plantea
daiteke, non komunikazio aktiboa berreskuratzen den estetikaren eta
hezkuntzaren arteko aliantza banaezin gisa.El lenguaje musical:
Musika-genero eta -estilo desberdinak ezagutzea,
narrazioak, ilustrazioak eta musika-ipuinak egin ahal izateko. (Alaitz
Tresserras 2017).
Ruiz
de Velasco y Abaden arabera (2011), errealitatea fikzio bihurtzea ezaugarri
espezifikoa da, "Sinboloak eta haien esanahiak nahita eta kontzienteki
erabiltzeko duen gaitasun estreinatu berriari esker, haurra errealitatetik
urrundu daiteke fikziozko egoera bat sortzeko" (97. or.).
Jolas
sinbolikoa haurrek bizipenak adierazteko eta, aldi berean, beren errealitatetik
aldentzeko duten modu bat dela ondoriozta dezakegu.
Gorputz-adierazpena
“El
cuerpo es uno de los primeros constructos de la inteligencia humana, la
información genética y la información histórico-contextual del sujeto
psicosocial suele reflejar de forma espontánea e inconsciente muchos de los
aspectos limitantes para la expresión verbal” López-Rentería
(2014, p. 137).
Gorputzak aukera ematen digu jaiotzen garenetik
sentitzen duguna transmititzeko. Behaketaren bidez, irakaslea haurren garapen
emozional eta psikomotorra detektatzeko gai da.
Antzerkia, dramatizazioa eta jolas dramatikoa
(Torres Nuñez, 1993), Beraz , “la relación entre el
drama en la educación y el teatro ha sido de alguna forma misteriosa y confusa.
Drama eta antzerki hitzek, jatorri greziarra dutenak,
antzezpen ekitaldiari egiten diote erreferentzia: dramak ekintza esan nahi du,
antzeztea. Antzerkiak behatzea esan nahi du, ikuskizuna. Obra dramatiko bat
Interdisciplinariedad
Laburuzbildu, Malaguzzik (2005) proposatutako hayrrak
kulturarekin, literatutararekin, arte plastikoekin, musikarekin, eta
gorputz-adieraspenarekin duen interrelazioa lortzeko, Beharrezkoa da gure
garapena diziplina arteko iraskasle gisa, gizartearekin harremanetan IKTak erabiltzen baitituzte, antzezlan batean
gaizetsiko dugun proiectu komun bat sortzeko,
Egokia
da esatea antzezlan batek hainbeste diziplina har ditzakeela. Minor horretan
irakasgai guztiak banaka landuko dira, eta horrela k6ari zentzua eman ahal
izango zaio.
Kultura
(Tonucci, 1993). Egilea bera aipatuz “una
reforma real de la escuela debería nacer de los que trabajan en ella”, y “un
proyecto que mire al futuro debe contemplar tres aspectos” (p. 10):
Adibide ona da Teatro Paraiso konpainiarekin izan
dugun lankidetza estua, etorkizuneko irakasleen prestakuntzan inplikatzen baita
Arte
Ikusle txikien egoteko modua Kubik-en, eszena
azeleratu eta bizigabeak erabili gabe, eta horretarako eszenatokian sartu behar
izan gabe obrako elementuekin elkarreraginean aritzeko. Testuinguru bat
simulatu da, Tomasellok dioen bezala (2006, 40. or.), “gracias al cual se
aprende a mirar, pensar y dialogar”
Arte eta jolas dramatikoaren proposamenak ikuspegi
pedagogikoa eman die erakunde ezberdinei, artistikoarekin harreman estuan,
begirada hori barneratzen duten baliabideak eskainiz
BIBLIOGRAFIA
Aristizabal, P., Gómez-Pintado, A., Lasarte M. G., Tresserras, A.,
Alvarez-Uria, A., y Zelaieta E. (2014). La expresión y comunicación a través de
la dramatización. Mención en el Grado de EI en la EU de Magisterio de
Vitoria-Gasteiz. En García-Sempere, P.; Tejada Romero, P. y Ruscica, A.
(Coords.), Experiencias y propuestas de investigación y docencia en la creación
artística (pp. 77-88). Granada: Editorial Universidad de Granada.
Barret, G. (1986). Essai Sur La Pédagogie de la situation en
expression dramatique et en éducation. Montreal: Les publications de la
Faculté des Sciences de l’education.
Burgess, R., y Gaudry, P. (1985). Time for drama: A handbook for
secondary teachers. Philadelphia: Open University Press.
López-Rentería, A. (2014). Manual de psicodrama pedagógico. Sus
técnicas y aplicaciones para iniciantes. Bloomington: Palibrio LLC.
Motos, T. (2003). Bases para un taller creativo expresivo. En Angeles
Gervilla (edt.) Creatividad Aplicada. Málaga: Dykinson.
López-Tamés, R. (2010). Introducción a la literatura infantil.
Alicante: Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes. Recuperado el 24-03-2017 de
http://www.cervantesvirtual.com/nd/ark:/59851/bmc7s831
Ruiz de Velasco, A. y Abad, J. (2011). El juego simbólico. Barcelona:
Graó..
Tomasello, M. (2006). Acquiring linguistic constructions. In D. Kuhn
& R. Siegler (Eds.), Handbook of Child Psychology. Nueva York:
Wiley.
Torres Nuñez, JJ. (1993). Drama versus teatro en la educación. Cauce:
Revista de filología y su didáctica, 16, 321-334.
Tonucci, F. (1993). Enseñar a aprender. Barcelona: Graó.
Ibone eta Luciaren Power Pointerako esteka