miércoles, 18 de marzo de 2020

Portafolioaren garrantzia

kaixo


Portafolioaren garrantzia

Aurreko egunean praktiketan izan genuen esperientzia partekatu ondoren, Alaitzek sites eta K6n lan egiteko denbora uzten digu.

Aste hauetan portafolioan ere aritu gara lanean.

Klasean hitz egin dugu portafolioak zertarako balio duen eta nola sentitzen garen. Alde batetik, uste dugu garrantzitsua dela ikasgai desberdinetan egunero egiten denaren informazio guztia biltzea, horren inguruan hausnartzeko eta ideiak elkarrekin jarri ahal izateko. Bestalde, itzuli garenetik nahiko estresatuta gaude, egunero lan berri bat ematen digutelako eta badirudi ez direla inoiz amaituko.

Orduan, klasean, egiten genuen eta gure ideiak partekatzen genituen guztiaz gain, Alaitzek arbelean apuntatzen zituen, mapa kontzeptual bat sortuz:

Uste dut gehien lagundu behar izan diogun urtea dela, eta, batzuetan zaila egin daitekeen arren, giro ona sortzea lortu dugu, eroso sentitzeko eta behar dugun guztia komunikatzeko beldurrik ez izateko: emozioak, ideiak eta abar.

Prozesu honetan zehar, gure ideiak osatzen saiatzen ari gara. 7 laguneko taldea gara, eta gutako 5ek elkar oso ondo ezagutzen badugu ere, karrera-hasieratik elkarrekin lan egin dugulako, bi pertsona berri daude, eta haiei entzun, ezagutu eta haiengandik ikasi behar dugu.
Nire ustez, batzuetan gehiegi zentratzen gara azken emaitzan, eta ez dugu kontuan hartzen prozesua, hau da, bizitzen eta ikasten ari garen guztia, gure


etorkizunerako eta guretzat pertsona gisa baliagarriak izango zaizkigun esperientziak direla.


Azkenik, Alaitzek Hernan Casciaren bideo bat jarri zigun:


Hemen utziko dut Alaitzek erakutsi digun ideia bat, egia esan keinu horrek egiten zaitu Hausnartu, eta, gainera, oso ondo adierazten da:

Hernán Caciariren bideoan, alaba txikiarekin izan dituen esperientzien bidez, ipuinak irakurriz, kontatu digu zer harreman izan dezakeen teknologia berriekin, orain bizi dugun errealitate honekin.
Laburbilduz, Hansel eta Gretelen ipuina alaba txikiari irakurtzen zion bitartean, haurrak botzean galtzen ziren unean, l neskatoak galdera bat egin zuen. Aita, galdu badira, bere aitei mugikorretik deitzen ez dietelako? Horrek gogoeta eginarazi zion Hernani.
Mugikorra beti existitu izan balitz, ez genuke gaur egun antzeman dezakegun literatura klasikoa izango. Caperucitaren amona mugikorrarekin abisatuko zuten, eta ehiztaria ez zen inoiz iritsiko. Beno horrela ipuin klasiko guztiekin. Merezi du ikustera sartzea.
Bestalde, amaiera hurbiltzen doa, eta estuasun handia dago. Oro har, akituta gaudela nabaritzen da. Asko falta da egiteko. Baina zorionez talde langilea gara, eta aurrera aterako gara.

Horregatik, haur-hezkuntza, hasteko, haurrei irakatsi behar diegu IKTAak behar bezala erabitzen, aldi berean pentsamendu kritiko eta sortzailea geratu ahal izan dezaten, gizabanako pasiboak izan gabe




Las cosas de los niños y par los niños se aprende solo de los niños. Loris Malaguzzi



domingo, 15 de marzo de 2020

Sitearen antolaketa


kaixo

Gaur siteak antolatuko ditugu pixka bat, horretarako Alaitz pixka bat komentatzen aritu zaigu nola antolatu.

Kontuan hartu behar dugun lehenengo gauza da nola antolatu seteak, nortzuk garen esan, sotea sortzen ari garelako, sitean sartu nahi duguna. Etab.

Gero APA arauak hartu behar ditugu kontuan, sartzen ditugun erreferentzia guztiek erreferentziak izan beharko baitute. Zorionez, Judithek argi utzi digu gai hau, bere klasean denbora bat eman zuen gu nola azaldu azaltzen.

Kontuan hartu behar dugun beste gauza bat da Site-k gure minr -a islatu behar duela, beraz ha eta minorreko irakasgai guztiez hitz egin behar dugu, eta ikasgai bakoitzetik ikasten ari garena kontatu.

Bestalde, oso ikusgarri eta sinple egiten saiatu behar dugu, denak zuzenean konekta dezan islatzea nahi duzun horretara.

Pablo ni wixaren taldean banago ere, saihestezina izango da wixean gauzak egitea, talde osoaren lana baita, eta horretan sartuta gaude. Baina gehiago ikasteko zorionekoak izango gara.

Azkenik, k6aren zatia ere antolatu beharko dugu, lan zaila izango da, eskerrak talde ona garen, langileak garen eta azalez bestelako trebetasunak ditugun.
.

Praktiken laburpena


kaixo

Practikas
Aurten Gasteizko Marianistas ikastetxean egin ditut praktikak, 2 urteko neska-mutilekin.

Niretzat, lasterketan zehar egin ditudan hiruretatik, gehien gustatu zaidana izan da. Lehen zikloan eskolak Loris Malaguzziren Reggio Emiliaren metodologia jarraitzen zuen. Miresmen handia diot karreraren hasieratik, Pailin eta biok elkarrekin lan bat egitea egokitu zitzaigunean bere metodologiari buruz, eta Pikler ere miresmen handia diot.

Loczy- Emmi pikler: haurraren garapen motorrean mugitzeko askatasuna, kalitatezko zaintzak, helduaren jarrera eta ongizatea.

Reggio Emilia-Malaguzzi: espazioaren garrantzia, talde txikia, hezitzailearen gertuko arreta, estetika, haurraren prozesuak dokumentatzea eta adierazpen tailerrak

Entseatzeko eta ikasteko ereduan, protagonista haurra da. Bakoitzaren indibidualtasunetik abiatzen da eta haurrek dituzten adimen anizkunetatik bakoitza indartzen da.

Giro lasaia eta lasaia sortu nahi da, emozioak naturaltasunez adierazteko eta errespetuz artatzeko.

Lehenik eta behin, Marianistas aukeratu nuen, lehen zikloa emango zidaten itxaropenarekin, esperimentatu eta metodologiatik ikasi ahal izateko. Zorionez Cristina Rojok, eskolako zuzendariak, Pailin eta nire eskolan hartu gintuen.

Gainera, bi urteko haurrekin egoteko zorte handia izan nuen, eta nire esperientzia Pailinekin partekatu nuen.

Eskola honetan, ohiko eskolez bestelako modu batean egiten da lan, ez dago fitxarik, ez eta egun osoan marrazki bizidunak dituzten pantailak ere. Joko librea da nagusi, batez ere. Irakasleek elkarrekin lan egiten dute talde gisa, nahiz eta horietako bakoitza talde baten tutorea izan.

Eskolak 5 egonaldi ditu. Egonaldi bakoitzak helburu bat du. Hau da, egonaldi bat txoko batekin alderatu genezakeela, aldea da gela osoa dela txokoa, eta gela guztiak lotuta daudela. Haurrak egonaldi batetik bestera arazorik gabe pasa daitezke.

Egonaldi horiek honela banatzen dira: erlaxatzeko gela, jolas sinbolikoa, garraiobideak, eraikuntzarako materiala eta egituratu gabeko materiala. Gainera, "Plaza" izeneko goiko gune batera zabaltzen dira. "Splach" izeneko areto multisentsorial bat eta Psikomotrizitate gela ere baditu. Azkenik, desnibel mota desberdinak dituen zoru bat duen patio bat dute.
 
Alde batetik, oso talde elkartuarekin lan egiteko zortea izan dut. Talde horrek denbora guztian gidatu nau, bakoitzari buruz egin ditudan mila milioi galderei erantzun diete, ematen nien gauza bakoitza eskertu dute, eta taldeko beste bat bezala tratatu gaituzte.


Praktiketan zehar behatu eta behaketetatik ikasi ahal izan dut. Oso denbora gutxi izan den arren, erraza dirudien arren, metodologia konplexua delako, non haurrari maila bat haratago eramaten zaion.

Bestalde, unibertsitaterako egin behar izan ditugun jarduerei dagokienez, oso pozgarriak izan dira. Eskolan laburbiltzeko, dantza eta gorputz adierazpeneko hainbat jarduera egin nituen, psikomotrizitatekoak. Judithentzat.

Bestalde, instalazio artistiko bat egin nuen Ainhoarentzat, eta lan handia egin nuen. Hiru egunez egon nintzen prestatzen, arratsaldeko 8ak arte. Eta astebetez azaldu ahal izan nuen, eta, beraz, egunero pare bat ordu geratzen zitzaizkidan zerbait aldatzeko. Esperientzia ikaragarria izan zen. Gozatu pila bat, eta, gainera, haurrak beste ikuspuntu batetik behatu ahal izan nituen.









Amaitzeko, Loris Malaguzziren esaldi bat utziko dut:

Loris Malaguzziren hitzetan, "Haur, langile eta gurasoen arteko harremanen kantitateak eta nolakotasunak, horiek egituratzen diren espazioak eta egiten diren denborak, eskolaren beraren kalitatea eta nortasuna zehazten dute". Izateko eta egoteko eskola bat nahi dugu, eskola enpatiko bat.






                                                             Nire intalazioa







 
 



 

REFLEXION




Reflexión.

Niretzat, irakasle izatera iristea amets bat bezalakoa da. Orain arte haur hezkuntzan teknikari gisa aritu izan naiz beti, eta nire "aktore" fasea izan dut.

Ez nuen minor hori kasualitatez aukeratu, nire bi pasioak uztartu nahi nituelako aukeratu nuen, eta badakidalako alor horretan lan eginez eduki asko sar daitezkeela, batez ere uste ditudanak, benetan inportanteak direnak 0 eta 6 urte bitarteko adinetan. Non haurrek haur gisa hazten uzten duten, haur gisa pentsatzen eta haur gisa jolasten.

Arte dramatikoen bidez, haurrek ez dute antzerkia bakarrik egiten, artea sortzen dute, gizarteratu egiten dira, beren artean lankidetzan aritzen dira, gorputz-adierazpena lantzen dute, beren motrizitatea hobetzen dute, beren buruarengan konfiantza sortzen dute, beren emozioak adierazten dituzte.

Sortu, imajinatu, jolastu, lagundu, motibatu, ikasi … dramatizazioa tresna ugari eskaintzen dizkigun baliabidea da. Baina hori aurrera eramateko beharrezkoa da gorputzari presentzia ematea, eskaintzen dizkigun aukerak arakatuz. Gure emozioak, sentimenduak … ezagutzea eta ikasgelan askatasun osoz bizitzea. Haurrak klasean sartzen direnean, lotuta eramaten dituzte beren gorputza, sentimenduak eta bizipenak. Hori guztia ez da alde batera utzi behar, ikasleen ikaskuntza, jarrera eta motibazioa geldiarazten ari baikara. Ezinbestekoa da haurrak mugitzea, manipulatzea, behatzea, esploratzea, adieraztea, bizitzea … eta, zorionez, dramatizazioak posible egiten du.

Komino horren bidez haurrarengan hori guztia lor badaiteke, guk, irakasle gisa, bere buruaren ezagutza integrala duen haur bat prestatuko dugu, konfiantzazkoa eta etorkizunean ikasketa akademikoagoa izateko prestatua.

Orain bizitzen ari garen errealitatea da gazte askok ikasketak denbora baino lehen uzten dituztela, frustratu egiten direla, interesik ez dutela, ez direla inondik inora estimulatzen. Uste dut okertzen ari garela, haurrak oso gaztetan irakur, sumi, ken, idatz dezan, pertsonatxo gisa oraindik osoki osatu ez direnean.

Bestalde, uste dut haien interesei ere ez diegula muzin egin behar, egia baita ere badirela modu naturalean denbora baino lehen estilo horretako interesak dituzten haurrak. Eta haur bakoitza bere abiapuntutik gidatu behar da.

Azpimarratzekoa da, ikastaro hau gogorra izan arren, asko gozatu dudala. Erreferente berri askorengandik ikasi dut. Irakasgai guztiak oso interesgarriak iruditu zaizkit, eta asko hausnartu arazi didate. Haur-hezkuntzan dramatizazioari buruz ikasten jarraitzeko interes handia dut.

Azkenik, nabarmendu nahiko nuke, hasieran ez nuela lotura handirik ikusten ikasgai baten eta bestearen artean, baina orain antzezlan bat sortu behar dudanean dena lotu dut, eta sinestezina iruditu zait

Amaitzeko, hemen utziko dut Elkar-Bat taldearen Site esteka

https://sites.google.com/view/elkar-bat/aurkezpena


Eta Uxue, Pablo, Grazi eta Lucia taldeak wixarekin:

https://dramatizazioaikt.wixsite.com/dramatizaziobidea








lunes, 9 de marzo de 2020

Azken entsegua, birus koroagatik

kaixo

Gaurkoa azken entsegua izan da, Ainhoarekin izan dugu, egia esan entseguan zehar oraindik ez genekien zer gertatuko zen.

Saiakeran Ainhoak aholku asko eman dizkigu, eta errealitatea beste ikuspuntu batetik ikusarazi digu.





Lehenik eta behin, Ainhoak eman digun aholkuetako bat da asmatutako elkarrizketak beste maila batera eramateko beste modu bat bilatuko dugula, ikusleak jakin dezan, obra ia mutua ikusten ari garen sentsazio batekin, baina zentzuz.

Gaur gauza batzuk argi edukitzen hasi gara, hala nola argien gaia eta aktoreen sarrerak eta irteerak.
Era berean, trantsizioen gaia zentzu gehiago izaten hasi da. Eszenak hainbat aldiz egin izanak esperimentatzen utzi digu, gaizki edo ondo zegoena dela jakiteko.

Alde batetik, oso ondo egon da Ainhoa gurekin egotea, ez baitzitzaigun solastatu behar genituen akats askoren berri eman, hurrengo entseguan Eiderrekin egin nahi genuen interpretaziotik hasita, baina baita eszenografian ere, eta hori oso garrantzitsua da ikuslearentzat. Beraz, entseguetatik irtetean martxan jarriko gara, dena nola konpontzen dugun ikusteko.





miércoles, 4 de marzo de 2020

Entsegua Judithekin


kaixo

Gaur Judithekin entsegua daukagu, kanabera pixka bat eman digu, egia esan entseatzen hasteko denbora asko behar izan genuen eszenografia egiteko eta argiak jartzeko, egia da ere gure lehen entsegua zela eta oraindik ez genekiela ondo gauzak nola egin behar genituen. Baina, azkenean, argiak jartzea eta ordenagailua lotzea lortu genuen.




Pailin nik oraindik ez genuen argi zer egin behar genuen, esperimentazio bakoitzean hobeto gera zitekeen zerbait bururatzen zitzaigulako, ez da jada idatzita dagoen uy antzezlan bat bere akotazioekin egitea bezala, zer egin behar duzun jakiteko.

Ez da oso entsegu osoa izan, ez digulako denborarik eman dena esperimentatzeko, baina akatsetatik ikasten goaz.

Konturatu garen beste gauza bat da aldagela erabat aldatu behar dela, Pailin eta biok etengabeko mugimenduan gaude eta poltsekin ezin gara ondo mugitu; beraz, paperezko beste jantzi desberdin bat egin beharko da.

Azkenik, uste dut landuz gero oso txuloa gera daitekeela. Gainera, oraindik entsegu bat geratzen zaigu Eiderrekin, interpretazio zatirako.

 

 
 
 

lunes, 2 de marzo de 2020

K6aren entsegua

kaixo

Gaur lehen entsegua izan dugu Eiderrekin, entsegurako behar genituen eszenografiako gauza guztiak ezin izan ditugu jaitsi, baina ontzi handiak behintzat txikitxoak bai, bagenituen.
Lehenik eta behin, Eiderrek oso aholku onak eman dizkigu antzerkiaren zatia aurrera eramateko; beraz, asko entseatu behar dugu, guretzat ez baita erraza, kontuan hartuta gure obra mutu dela, edo erdi mutu.
Mimoa edo mimika egiteko, teknika oso leunak erabili behar dira, eta zure esamoldeak eta gorputza ondo baino hobeto kontrolatu behar dira. Orain arte ez gara konturatu zein zaila den hau. Baina ondorioei erreparatu behar diegu, erronka bat baita, eta pilak jarri beharko ditugu hori lortzeko.
Egunen batean gogoratuko gara honetaz, zeren eta, aldi berean, oso ondo pasatzen ari bainaiz. Pailin lagun bikaina da eszenan jolasa sortzeko, oso serio hartzen du, eta nahiko ondo sartzen da paperean.
Bestalde, oso jakitun izan behar dugu landu behar dugun guztiaz, eta, gainera, taldeak argiak koordinatu behar ditu, proiekzioak aldi berean. Beraz, denon arteko lana da, zati hori ere ez baita erraza.
Sarrera hau bukatzeko esan behar dut zailtasunak izan arren oso motibatuta gaudela, eta azken emaitza ikusteko gogoa dugula.



lunes, 24 de febrero de 2020

Irakasle baten jazarpena. Antzerki foroa



KAIXO

Gaur da eguna Eiderren obra antzeztuko duguna, gainera irakasle batzuk etorriko dira. Egun berezia da; izan ere, azkenean, ikasturte honetan Eiderrekin egin dugun guztia islatuko dugu. Beno ez dena.

Lan gogorra izan da, eta nire taldearen ahalegin handia. Orokorrean oso ondo osatu gara obra egiteko.
Bestalde, esan behar dut nahiko urduri nagoela, beste zirkunstantzia batean ez nintzateke egongo, baina hizkuntzak nahiko blokeatzen nau; izan ere, inprobisatu behar badut, ez nuke jakingo zer esan, beraz, dena ondo ateratzea espero dut.

Gure prozesua korapilatsua izan da, gai zail bat aukeratu dugulako, eta interpretatu beharreko rolak ez dira batere errazak, kontuan hartuta bizipen horiek ez ditugula inoiz izan, eta imajinatzen zailak direla pertsonaiaren paperean sartzeko orduan.

Gure obra ikastetxe pribatuko irakasle bat da, bere ikaslearekin gainditzen dena, eta eskolan saiatzen dira eskuak garbitzen eta ikasleari sinestarazten nahi gabe izan dela, edo gimnasioko klasean kontaktu fisikoa dagoela eta agian asmoa nahastu dela.

Lehenik eta behin, idatzi genuen lehen istorioa desberdina zen, neskak dutxan ikusten zuelako profearen begia, eta gero gimnasioan jotzen zuelako, baina, azkenik, zentzu handiagoa izan zezan eta trantsizioak hobeto egin ahal izateko, zati hori aldatu genuen.

Bigarrenik, Naiarak Naiaren papera egin behar zuen, baina deseroso sentitzen zen paperarekin eta azkenean Sandra Naiarena egitea erabaki zen.



Pertsonaiak:
Naia: Sandra Porcel. Obraren rol sendoena, Iñaki irakaslearekin batera

Iñaki: Pablo Ramos. Irakasle jazarlearen papera egiten du. Egia esan, asko kostatzen zaio, baina serio hartzen dut, eta bere papera nahiko ondo interpretatzen jakin zuen.

Jone; Lucia Diez. Naiaren laguna eskolan.

Edurne; Lamiae Slaiti. Laguna eta Naia. Nahiz eta Jonek eta Edurnek gutxi hitz egin errealitatean, dezente ateratzen dira obran.

Aita eta ikaslea. Naiara Gibello. Azkenean, Naiaren aitaren rola egiten dut, baita ikasleetako batena ere. Esan beharra daukat oso ondo interpretatzen dudala haren papera.Eta ikasle laguna izateaz gain,

Ikaslea eta Naiaren ama; Pailin Saez de Gordoa. Naiaren amaren rola jokatzen dut. Ama gisa ere jardun handia egin zuen. Gainera, Naiaz barre egiten zuen ikasle inbidiatsuaren papera interpretatzen dut.
Eskolako zuzendaria eta ikaslea. Eskolako zuzendaria interpretatzen dut Ibone. Eta hasieran ikasle bati.
Bestalde, gainerako emanaldiak nahiko ondo egon ziren, eta talde bakoitzak konplizitate handia zuela eta Eiderren aholkuak nahiko ondo jarraitu zirela islatu da.

Publikoa, oro har, ondo pasatzen dut, eta barre asko egiten dugu antzezlanekin. Egun handia izan zen.




Arte plastikoen hausnarketa


kaixo

Arte plastikoen hausnarketa

Alde batetik, gutako askok izan dugun heziketan pentsatzen badugu, eskulan haietan pentsatzen dudan lehenbizikoan: marrazkiak koloreztatu, mozorroak sortu, amaren egunerako opariak eta abar.
Bestalde, orain, eta urte hauetan haur-hezkuntzan jaso dudan ikaskuntzan, uste dut arte-jarduerekin beste modu batera eraman behar direla, jarduera horiek haurraren garapen integralari lagundu diezaioten; izan ere, ikusizko arteen eta arte artistikoen bidez, haurrak bere sentimenduak eta emozioak adieraz ditzake, eta horretaz gain, muskuluen kontrolean praktikatu eta aurrera egiten dute, eta ikusizko eta mugimenduzko koordinazioa indartzen dute.

Era berean, adierazpen plastikoa eta bisuala komunikazio-modu bat da, beren sormen- eta adierazpen-gaitasunak indartzeko aukera ematen diena, esperimentazio askearen bidez, eta beren barne-mundua, sentimenduak eta sentsazioak irudimenaren, fantasiaren eta sormenaren bidez irudikatzeko aukera ematen diena, aldi berean egitura eta baliabide berriak arakatuz
.
Guk, aurten, gure sorkuntzak esperimentatu ahal izan ditugu ikasgeletan, instalazio artistiko bat sortuz, non haurrak ekinean ikusi ahal izan ditugun. Izan dugun esperientziarik onenetakoa izan da, edo nik behintzat arte plastikoei buruz hausnartu eta zentzua eman diedanetakoa.

Azkenik, eszenario bat sortzen hastearen esperientziak, eszenografia, attrezzo, osagarriak, leiho berri bat irekitzen dit arte plastikoen, haur-hezkuntzaren eta irakaskuntzaren esploraziora, nire etorkizunean orain ikasi ditudan elementu horiek guztiak sartu ahal izateko eta ikasgai honen aurrerapen partikularrean lagunduko didan lehen tresna izateko.




Eider ANTZERKI FORO



Kaixo

ANTZERKI FORO
Antzerki foroa
Gaur iritsi da azkenean Antzerki Foroaren antzezpen eguna, eta oso urduri geunden, batez ere hainbat irakasle joan direlako gu ikustera. Hasi aurretik, beroketa jarduera batzuk egin ditugu, eta horietan ere parte hartu du Mariatek.
Lehendabizi "eltxoa hil" eta "energia pasatu" jolasten dugu. Berotze hori egin izanak lagundu digu pixka bat lasaitzen. Ondoren, Eiderrek esaten digu zein ordenatan jokatuko genuen: 1. BaiEzBai 2. Xola 3. Elkar-bat 4. Swimmer

Gaur iritsi da azkenean Antzerki Foroaren antzezpen eguna, eta oso urduri geunden, batez ere egiteko beldurragatik. Hasi aurretik, beroketa jarduera batzuk egin ditugu, eta horietan ere parte hartu du Mariatek.
Lehendabizi "eltxoa hil" eta "energia pasatu" jolasten dugu. Berotze hori egin izanak lagundu digu pixka bat lasaitzen. Ondoren, Eiderrek esaten digu zein ordenatan jokatuko genuen: 1. BaiEzBai 2. Xola 3. Elkar-bat 4. Swimmer
Gaur da eguna Eiderren obra antzeztuko duguna, gainera irakasle batzuk etorriko dira. Egun berezia da; izan ere, azkenean, ikasturte honetan Eiderrekin egin dugun guztia islatuko dugu. Beno ez dena.

Lan gogorra izan da, eta nire taldearen ahalegin handia. Orokorrean oso ondo osatu gara obra egiteko.
Bestalde, nahiko urduri nagoela esan dut, beste egoera batean ez nintzateke urduri egongo, baina hizkuntzak nahiko blokeatzen nau; izan ere, inprobisatu behar badut, ez nuke jakingo zer esan, eta, beraz, dena ondo ateratzea espero dut.

Gure prozesua korapilatsua izan da, gai zail bat aukeratu dugulako, eta interpretatu beharreko rolak ez dira batere errazak, kontuan hartuta bizipen horiek ez ditugula inoiz izan, eta imajinatzen zailak direla pertsonaiaren paperean sartzeko orduan.

Gure obra ikastetxe pribatuko irakasle bat da, bere ikaslearekin gainditzen dena, eta eskolan saiatzen dira eskuak garbitzen eta ikasleari sinestarazten nahi gabe izan dela, edo gimnasioko klasean kontaktu fisikoa dagoela eta agian asmoa nahastu dela.

Lehenik eta behin, idatzi genuen lehen istorioa desberdina zen, neskak dutxan ikusten zuelako profearen begia, eta gero gimnasioan jotzen zuelako, baina, azkenik, zentzu handiagoa izan zezan eta trantsizioak hobeto egin ahal izateko, zati hori aldatu genuen.

Bigarrenik, Naiarak Naiaren papera egin behar zuen, baina deseroso sentitzen zen paperarekin eta azkenean Sandra Naiarena egitea erabaki zen.

Pertsonaiak:

Naia: Sandra Porcel. Obraren rol sendoena, Iñaki irakaslearekin batera

Iñaki: Pablo Ramos. Irakasle jazarlearen papera egiten du. Egia esan, asko kostatzen zaio, baina serio hartzen dut, eta bere papera nahiko ondo interpretatzen jakin zuen.

Jone; Lucia Diez. Naiaren laguna eskolan.

Edurne; Lamiae Slaiti. Laguna eta Naia. Nahiz eta Jonek eta Edurnek gutxi hitz egin errealitatean, dezente ateratzen dira obran.

Aita eta ikaslea. Naiara Gibello. Azkenean, Naiaren aitaren rola egiten dut, baita ikasleetako batena ere. Esan beharra daukat oso ondo interpretatzen dudala haren papera. Eta ikasle laguna izateaz gain,

Ikaslea eta Naiaren ama; Pailin Saez de Gordoa. Naiaren amaren rola jokatzen dut. Ama gisa ere jardun handia egin zuen. Gainera, Naiaz barre egiten zuen ikasle inbidiatsuaren papera interpretatzen dut.

Eskolako zuzendaria eta ikaslea. Eskolako zuzendaria interpretatzen dut Ibone. Eta hasieran ikasle bati.
Bestalde, gainerako emanaldiak nahiko ondo egon ziren, eta talde bakoitzak konplizitate handia zuela eta Eiderren aholkuak nahiko ondo jarraitu zirela islatu da.

Publikoa, oro har, ondo pasatzen dut, eta barre asko egiten dugu antzezlanekin. Egun handia izan zen.


Hau da eskola-umeak izateko aukeratu dugun aldagela, Harry Potterren aldagelan antzeztuz.



                     Arropa aldatzea zaila zenez, galtzak eramatea erabaki genuen, gona beharrean.



                                   Argazki hau antzezlana egin genuen egun berean atera genuen







Aurretiko saiakuntzak.

                   
  Ikasgelan entseatzen.


: https://ehutb.ehu.eus/video/5e58b7d2f82b2b75418b4b2f




jueves, 20 de febrero de 2020

Eduardo eta Eneko aurkezpenera bisita


kaixo

Eduardo eta Eneko aurkezpenera bisita

Edu Zelaietak eta Eneko Ugartek erakusketa bat aurkeztu dute Montehermoso jauregian, Berria egunkarian gaizki irakurritako albisteak islatuz. Basque Misreadings "erakusketak literatura eta arte plastikoa uztartzen ditu;

Lehenik eta behin, erakusketa honen asmoa urtebete baino gehiagoz lanean aritu ziren lan bat aurkeztea zen, hitzekin jolastuz eta akats eta gaizki-ulertuei etekina ateraz.

Literatur komunikazioa eta arte plastikoak uztartzen dituen diziplinarteko proiektua da erakusketa hau. Alde horretatik, hitzekin jolasteko asmoa agerikoa da, hitzen testuingurua espresuki kontuan hartu gabe. Beraz, eta komeni da hau ere argitzea, ez dago inolako asmorik esandakoa, irakurritakoa, zuzentzeko, baizik eta begien bistan erakusteko espirituak nora eraman gaituen.




Arte plastikoen ikuspuntutik, prentsa egiteko materialak erabili dituzte, papera eta tinta nagusituz.
Gainera, ikuspegi kritikoa, gogoetatsua eta umoretsua erakusten duten koadroekin osatu dute. Koadro horiek irakurri diren albisteen islatik abiatzen dira.





Eduardo EHUko irakasle, idazle, itzultzaile eta Eneko margolari eta ilustratzaileak aurretik ere elkarrekin lan egin zutela kontatu digute erakusketan.

Batetik, erakusketa oso interesgarria eta originala iruditu zait arte plastikoak literaturarekin eta hitzekin uztartzean.



Bestalde, ez zen edozein erakusketa, instalazio bat ikusteko aukera ere izan genuen, orain arte ikusi ditugun instalazioak Ainhoak erakutsi dizkigunak izan dira, eta guk geuk haurrekin egin ditugunak. Batean parte hartu izana asko gustatzen zait, batez ere artista ezagutzen badut, artistetako bat, kasu honetan Eduardo bezala.




lunes, 17 de febrero de 2020

Haurraren ehun lengoaiak Reggio Emiliaren pedagogiak


kaoxo:

Zerbait interesgarria Reggio Emiliari buruz


Haurraren ehun lengoaiak Reggio Emiliaren pedagogiak honako hau adierazten du: "Hizkuntzez ari garenean, haurrek (gizakiek) beren pentsamendua hainbat bitarteko eta sistema sinbolikoren bidez irudikatzeko, komunikatzeko eta adierazteko dituzten moduez ari gara; beraz, 39 lengoaiak ezagutzaren iturri edo jatorri dira".

Claudia Giudici pedagogoa Vecchik egindako elkarrizketan (Vecchi, 2013, 114. or.).
Ehun lengoaia horien barruan, hizkuntza poetikoak alderdi espresiboak edo estetikoak nabarmenki ezaugarritzen dituzten adierazpen-moduak dira, hala nola musika, kantua, dantza edo argazkia, eta protagonista dira eskolan; izan ere, "Sintonian daude – Harreman emozional, afektibo eta kognitibo batean, haurren ezagutza-moduekin eta gainerakoekin – (Zeren) haurrek beren gorputzen bidez ikasten dute, Modelatzea,
Era berean, Giudici en Vecchi (2013, 115. or.). Nabarmendu du proposamenak ez duela soilik kontuan hartzen haurrek beren burua adierazteko modu desberdinak dituztela, baita ikasteko modu desberdinak ere, eta hori lengoaia guztiei lekua eta erantzuna ematen saiatzen den planteamendu metodologikoan islatzen dela.


Malaguzzi, L. (2005). Los cien lenguajes de la infancia. Barcelona: Asociación de Maestros Rosa Sensat.

Vecchi, V. (2013). Arte y creatividad en Reggio Emilia. El papel de los talleres y sus posibilidades en educación infantil. Madrid: Morata.




Azken entsegua Eiderrekin. Antzerki Foro

Kaixo

Aste honetan gure antzerki foroaren hirugarren eta azken entsegua burutu dugu. Egia esan, dezente hobetu dugu, eta dagoeneko trantsizioak argi edukitzen hasi gara. Baina balio digu, hurrengoa behin betikoa izango delako eta jada ez dagoelako atzera bueltarik.

Antzerki foroarekin hasi aurretik, beroketa jokoa egin dugu. Energia botatzeko jokoa da.

Gaur hobekuntza gehixeagorekin ikusi dugu elkar, nahiz eta egia den orokorrean nahiko urduri gaudela. Sandrak eta Pablok pisu handiko papera dute obran, eta oso serio hartzen ari dira. Obraren egunean dena ondo ateratzea espero dut.

Gainera, Eiderrek ikusleak ekarriko dizkigu, eta gure senide eta lagunak ere etor daitezkeela esan du. Nik, egia esan, hemen ez daukat ez seniderik ez lagunik nire gelakideak izango garenik, bereziki Lamy, Pai, Pablo eta Naiara; beraz, aktoreez gain, han egongo diren lagunak izango dira ni ikusteko.
Eiderren aholkua izan denez, dezente hobetu dugu. Beraz, espero dezagun dena ondo ateratzea.




jueves, 13 de febrero de 2020

Hernan Caciari





kaixo
 

Portafolioaren garrantzia

Aurreko egunean praktiketan izan genuen esperientzia partekatu ondoren, Alaitzek sites eta K6n lan egiteko denbora uzten digu.

Aste hauetan portafolioan ere aritu gara lanean.

Klasean hitz egin dugu portafolioak zertarako balio duen eta nola sentitzen garen. Alde batetik, uste dugu garrantzitsua dela ikasgai desberdinetan egunero egiten denaren informazio guztia biltzea, horren inguruan hausnartzeko eta ideiak elkarrekin jarri ahal izateko. Bestalde, itzuli garenetik nahiko estresatuta gaude, egunero lan berri bat ematen digutelako eta badirudi ez direla inoiz amaituko.

Orduan, klasean, egiten genuen eta gure ideiak partekatzen genituen guztiaz gain, Alaitzek arbelean apuntatzen zituen, mapa kontzeptual bat sortuz:


 
Uste dut gehien lagundu behar izan diogun urtea dela, eta, batzuetan zaila egin daitekeen arren, giro ona sortzea lortu dugu, eroso sentitzeko eta behar dugun guztia komunikatzeko beldurrik ez izateko: emozioak, ideiak eta abar.

Prozesu honetan zehar, gure ideiak osatzen saiatzen ari gara. 7 laguneko taldea gara, eta gutako 5ek elkar oso ondo ezagutzen badugu ere, karrera-hasieratik elkarrekin lan egin dugulako, bi pertsona berri daude, eta haiei entzun, ezagutu eta haiengandik ikasi behar dugu.

Nire ustez, batzuetan gehiegi zentratzen gara azken emaitzan, eta ez dugu kontuan hartzen prozesua, hau da, bizitzen eta ikasten ari garen guztia, gure etorkizunerako eta guretzat pertsona gisa baliagarriak izango zaizkigun esperientziak direla.

Azkenik, Alaitzek Hernan Casciaren bideo bat jarri zigun:

Hemen utziko dut Alaitzek erakutsi digun ideia bat, egia esan keinu horrek egiten zaitu Hausnartu, eta, gainera, oso ondo adierazten da:
https://www.youtube.com/watch?v=eDAj_nW5YBY


Hernán Caciariren bideoan, alaba txikiarekin izan dituen esperientzien bidez, ipuinak irakurriz, kontatu digu zer harreman izan dezakeen teknologia berriekin, orain bizi dugun errealitate honekin.

Laburbilduz, Hansel eta Gretelen ipuina alaba txikiari irakurtzen zion bitartean, haurrak botzean galtzen ziren unean, l neskatoak galdera bat egin zuen. Aita, galdu badira, bere aitei mugikorretik deitzen ez dietelako? Horrek gogoeta eginarazi zion Hernani.

Mugikorra beti existitu izan balitz, ez genuke gaur egun antzeman dezakegun literatura klasikoa izango. Caperucitaren amona mugikorrarekin abisatuko zuten, eta ehiztaria ez zen inoiz iritsiko. Beno horrela ipuin klasiko guztiekin. Merezi du ikustera sartzea.

Bestalde, amaiera hurbiltzen doa, eta estuasun handia dago. Oro har, akituta gaudela nabaritzen da. Asko falta da egiteko. Baina zorionez talde langilea gara, eta aurrera aterako gara.

Horregatik, haur-hezkuntzan, hasteko, haurrei irakatsi behar diegu IKTak behar bezala erabiltzen, aldi berean pentsamendu kritiko eta sortzailea garatu ahal izan dezaten, gizabanako pasiboak izan gabe
 
 

 

 
 

 

miércoles, 12 de febrero de 2020

Eiderren aholku gehiago



kaixo

Eiderren aholku gehiago

Gaurko klasean, joan den asteazkenean bezala, Eiderrek zenbait aholku eman dizkigu gure antzezpenak hobetzeko. Egia esan, Eiderrek ematen dizkigun aholkuei esker gauzak hobeto ikusten ditugu, eta gure roletan pixka bat gehiago sartzeko gai naiz.

Lehenik eta behin, Kolonbiako hipnosiak garbiagoa izan behar du, eta geldoagoa, eszenatik korrika atera nahi dugula ez dirudiena.

Bigarrenik, euskararen ahoskerak pixka bat gehiago praktikatu behar ditugu denok, batez ere nik, zorigaiztoko hitz egiten baitut. Baina hau horretan.

Hirugarrenik, ez da ezer ulertzen hitz egiten dugunean, ahotsa gehiago proiektatu behar dugu, astiroago hitz egin behar dugu eta hitz egiten dugun bitartean keinu inkoherente asko ez egiten saiatu behar dugu.
Laugarrenik, ipurdia ukitzeko eszena kamera geldoan egiten saiatu gara, baina uste dut oraindik ez dugula teknika hori menderatzen. Eszena hau egiteko beste modu bat bilatu behar dugu. Une horretan irudi izoztua egin dezakegula iradoki du Eiderrek, irakasleak ipurdia ukitzeko keinua eginez.
Bosgarrenik, espalderak igotzen ditugun eszena hainbat aldiz egin behar dugu, eta goraino iritsi, eszena errealagoa egiteko.

Seigarrenik, trantsizioak oraindik ez ditugu menderatzen, garbiagoak egin behar dira eta beti agertokiaren alde beretik irteteko aukera egon behar da.
Seigarrenik, zuzendariarekin dugun elkarrizketa hobetu behar dugu, apur bat ahul geratzen da, pixka bat luzatu behar da.

Azkenik. Naiarak Twitsekin pasatzen denean, gure atzetik joan beharko du, eszena garbiago ikus dadin.
Attrezzoko zatiari dagokionez, kontuan izan behar dugu erabiltzen ditugun materialak garrantzitsuak direla; beraz, adibidez, azken eszenarako zartagin edalontzi bat eraman ahal badugu, primeran legoke.


Gainera, erori ez genuen zerbait da antzezlan baten barruan musikak duen garrantzia, musikak ikuslea mugiarazten du eta aktoreengan mugimendua, emozioak, denboraren joana edo tentsioa proiektatzen du giroan.

Uste dut horrelako esperientziek lagundu egiten digutela etorkizuneko irakasle gisa, ez bakarrik dramatizazioa ikasgeletara eramaten, baita irakasleekin haurrentzako antzerki-lanak sortzen ere.




lunes, 3 de febrero de 2020

Eiderren lehen aholkuak



Eiderren lehen aholkuak

Gaur izan dugu gure antzerki foroaren lehen entsegua. Saiakera hau bukatu dugunean, Eiderrek gure antzerkia hobeto aurkeztu ahal izateko aholkuak eman dizkigu.

Akats asko ditugu, eta oraindik ez ditugu eszenak zehaztuta. Egia pixka bat galduta gaude, eskerrak Eider laguntzen ari zaigun; gauza bat da gidoia idaztea eta beste bat oholtzan gauzatzea.

Ziurrenik, gauza pila bat gehitu eta aldatu beharko ditugu. Gainera, Naiara deseroso dago protagonistaren rolarekin, eta ulertzen dut, ez baita antzezteko rol erraza, baina uste dut Naiara ere aktore handia izan daitekeela.

Batetik, beste talde batzuen lanak ere ikusi ditugu. Beti ondo etortzen da besteen entseguak ikustea, ikasteko. Niri pertsonalki asko aberasten zait.
Bestalde, lehen entsegu honetan, ez genituen sartu behar genituen teknika asko, baina hobekuntzaren parte bezala apuntatu genuen.

Hezkuntzan antzerkiak onura handiak ditu, eta hor haurraren garapenean laguntzen duten eduki asko lantzen dira, bai fisikoki, bai psikikoki.


martes, 28 de enero de 2020

Antzerki foroa



kaixo

Kaixo!
Gaurko saioa teorikoa izan da, beraz, klasean izan gara.

Eiderrek argitu dizkigu gure antzerki-foroaren gidoiari buruzko zalantzak, eta adierazi digu antzerki-foroak "txinatar krisia" terminoarekin amaitu behar duela, hau da, antzerkiak eztanda egingo duen une batean amaitu behar duela.

Antzerkian Txinako krisia giza eskubideen urraketa bat bezala da, "Txina" krisia, gatazka, emandako inguruabarrak, kontzeptu batzuk oso barneratuak eta beste batzuk ez hainbeste, eta elkarrizketarako beti prest dagoen giro batean agertzen dira.


 
 
Horrek ez du askorik pentsarazten, obra korapilatsu samarra gauzatuko dugu, eta ikusleari pentsakor uzteko aukera asko ditugu, egunero munduko leku guztietan errepikatzen den egoera baita.

Alaitz tesia berrikustea



  KAIXO


Esperientziak kontatzen

Gaur Alaitzen klasean praktikoan dugun esperientziaz hitz egiten aritu gara. hainbat gai atera dira, hala nola generoaren tratamendua, irakaslearen begirada, jolasaren garrantzia, esperimentazioa, komunikazioa eta irakasleen nortasuna.

Gelako guztiek banan-banan kontatu dituzte beren esperientziak. Besteei entzutea oso ondo datorkigu, besteengandik ere dezente ikasten dugulako.

Nola sentitzen ginen galdetzeko aprobetxatu du Alaitzek. Practicumean batzuek ez dute Pailinek eta nik bezainbesteko zorterik izan, Reggio Emiliara joan baikara, Marianistasera, eta esperientzia zoragarria izan da, oso ondo pasatu dugu, eta gainera izugarri ikasi dugu.

Pailinek Reggio Emiliaren artikulu bat egin genuenetik, haren historia, hasiera eta pedagogiaz blai geratu ginen. Horregatik, praktikak Reggio Emilian egin izana, karrera osoko onena izan da, non gure s ezagutzaren zati bat aplikatu ahal izan dugun.
Gaur, Alaitz Tresserrasen tesiaren alderdirik nabarmenena aurkeztuko dugu. Ez da, ezta gutxiagorik ere, lan osoa, baina hausnarketa txiki bat egin dut Alaitzek bere tesian aurkezten dituen autore batzuetatik pasatuz, eta uste dut minoria pixka bat jasotzen duela



 

 

 

Haur Hezkuntzan graduatutako etorkizuneko lanbide-profila curriculum-diseinuetan dauden esperruak ezagutu eta menderatzea ahalbidetu behar duten zenbait gaitasunen garapenarekin lotuta dago. Horretarako, edukien izaeraren etakonplexutasun-mailaren arteko elkarrekokotasun egokia behar da, prozesu cognitiboekin  eta ikasleen garapen-mailarekin erlazionatuz, haurren ikaskuntza autonomoa sustarzen saiatuz (Aristizabal et al.,2014) comunicación


 “hacerle cada vez más consciente de su capacidad de comunicación” (Motos, 2003, p. 910Horrela, gaitasun horren garapenak autonomia pertsonalaren garapenean aurrera egitea ahalbidetzen du.: “la autonomía, como capacidad para dirigir su propio proceso de desarrollo personal; la comunicación, como capacidad de emitir y recibir mensajes estéticos; el sentido crítico, como capacidad de analizar mensajes artísticos, mediante
la asociación de diversos lenguajes expresivos realizando una lectura diferente de los productos creativos existentes
” (Sánchez-Gala, 2007, p. 76).

Bide hori bera erabil dezakegu lau gako-arlotan trebatzeko: lengoaia plastikoa eta bisuala, musika-lengoaia, adierazpena eta komunikazio-gaitasuna eta teknologia berriak adierazpen-modu gisa. Trebetasunak garatzeko alderdi oso espezifikoak lantzen ditugu, Alaitz Tresserras IKT irakasleak bere doktore-tesian jasotzen duen bezala. “El lenguaje plástico y visual:

 “El arte no se crea, el arte se participa”Javier Abad

Ideia horretatik abiatuta, adierazpen artistikoa ekintza ludiko, sinbolizazio-prozesu eta jai parte-hartzaile gisa plantea daiteke, non komunikazio aktiboa berreskuratzen den estetikaren eta hezkuntzaren arteko aliantza banaezin gisa.El lenguaje musical:

Musika-genero eta -estilo desberdinak ezagutzea, narrazioak, ilustrazioak eta musika-ipuinak egin ahal izateko. (Alaitz Tresserras 2017).

Ruiz de Velasco y Abaden arabera (2011), errealitatea fikzio bihurtzea ezaugarri espezifikoa da, "Sinboloak eta haien esanahiak nahita eta kontzienteki erabiltzeko duen gaitasun estreinatu berriari esker, haurra errealitatetik urrundu daiteke fikziozko egoera bat sortzeko" (97. or.).

Jolas sinbolikoa haurrek bizipenak adierazteko eta, aldi berean, beren errealitatetik aldentzeko duten modu bat dela ondoriozta dezakegu.
Gorputz-adierazpena

 “El cuerpo es uno de los primeros constructos de la inteligencia humana, la información genética y la información histórico-contextual del sujeto psicosocial suele reflejar de forma espontánea e inconsciente muchos de los aspectos limitantes para la expresión verbal” López-Rentería (2014, p. 137).

Gorputzak aukera ematen digu jaiotzen garenetik sentitzen duguna transmititzeko. Behaketaren bidez, irakaslea haurren garapen emozional eta psikomotorra detektatzeko gai da.

Antzerkia, dramatizazioa eta jolas dramatikoa

(Torres Nuñez, 1993), Beraz , “la relación entre el drama en la educación y el teatro ha sido de alguna forma misteriosa y confusa.

Drama eta antzerki hitzek, jatorri greziarra dutenak, antzezpen ekitaldiari egiten diote erreferentzia: dramak ekintza esan nahi du, antzeztea. Antzerkiak behatzea esan nahi du, ikuskizuna. Obra dramatiko bat

 
Interdisciplinariedad

Laburuzbildu, Malaguzzik (2005) proposatutako hayrrak kulturarekin, literatutararekin, arte plastikoekin, musikarekin, eta gorputz-adieraspenarekin duen interrelazioa lortzeko, Beharrezkoa da gure garapena diziplina arteko iraskasle gisa, gizartearekin harremanetan IKTak  erabiltzen baitituzte, antzezlan batean gaizetsiko dugun proiectu komun bat sortzeko,

Egokia da esatea antzezlan batek hainbeste diziplina har ditzakeela. Minor horretan irakasgai guztiak banaka landuko dira, eta horrela k6ari zentzua eman ahal izango zaio.
Kultura
(Tonucci, 1993). Egilea bera aipatuz “una reforma real de la escuela debería nacer de los que trabajan en ella”, y “un proyecto que mire al futuro debe contemplar tres aspectos” (p. 10):
Adibide ona da Teatro Paraiso konpainiarekin izan dugun lankidetza estua, etorkizuneko irakasleen prestakuntzan inplikatzen baita

Arte
Ikusle txikien egoteko modua Kubik-en, eszena azeleratu eta bizigabeak erabili gabe, eta horretarako eszenatokian sartu behar izan gabe obrako elementuekin elkarreraginean aritzeko. Testuinguru bat simulatu da, Tomasellok dioen bezala (2006, 40. or.), “gracias al cual se aprende a mirar, pensar y dialogar”
Arte eta jolas dramatikoaren proposamenak ikuspegi pedagogikoa eman die erakunde ezberdinei, artistikoarekin harreman estuan, begirada hori barneratzen duten baliabideak eskainiz
 
BIBLIOGRAFIA
Aristizabal, P., Gómez-Pintado, A., Lasarte M. G., Tresserras, A., Alvarez-Uria, A., y Zelaieta E. (2014). La expresión y comunicación a través de la dramatización. Mención en el Grado de EI en la EU de Magisterio de Vitoria-Gasteiz. En García-Sempere, P.; Tejada Romero, P. y Ruscica, A. (Coords.), Experiencias y propuestas de investigación y docencia en la creación artística (pp. 77-88). Granada: Editorial Universidad de Granada.
Barret, G. (1986). Essai Sur La Pédagogie de la situation en expression dramatique et en éducation. Montreal: Les publications de la Faculté des Sciences de l’education.
Burgess, R., y Gaudry, P. (1985). Time for drama: A handbook for secondary teachers. Philadelphia: Open University Press.
López-Rentería, A. (2014). Manual de psicodrama pedagógico. Sus técnicas y aplicaciones para iniciantes. Bloomington: Palibrio LLC.
Motos, T. (2003). Bases para un taller creativo expresivo. En Angeles Gervilla (edt.) Creatividad Aplicada. Málaga: Dykinson.
López-Tamés, R. (2010). Introducción a la literatura infantil. Alicante: Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes. Recuperado el 24-03-2017 de http://www.cervantesvirtual.com/nd/ark:/59851/bmc7s831
Ruiz de Velasco, A. y Abad, J. (2011). El juego simbólico. Barcelona: Graó..
Tomasello, M. (2006). Acquiring linguistic constructions. In D. Kuhn & R. Siegler (Eds.), Handbook of Child Psychology. Nueva York: Wiley.
Torres Nuñez, JJ. (1993). Drama versus teatro en la educación. Cauce: Revista de filología y su didáctica, 16, 321-334.
Tonucci, F. (1993). Enseñar a aprender. Barcelona: Graó.
 
 
 


Ibone eta Luciaren Power Pointerako esteka