jueves, 13 de febrero de 2020

Hernan Caciari





kaixo
 

Portafolioaren garrantzia

Aurreko egunean praktiketan izan genuen esperientzia partekatu ondoren, Alaitzek sites eta K6n lan egiteko denbora uzten digu.

Aste hauetan portafolioan ere aritu gara lanean.

Klasean hitz egin dugu portafolioak zertarako balio duen eta nola sentitzen garen. Alde batetik, uste dugu garrantzitsua dela ikasgai desberdinetan egunero egiten denaren informazio guztia biltzea, horren inguruan hausnartzeko eta ideiak elkarrekin jarri ahal izateko. Bestalde, itzuli garenetik nahiko estresatuta gaude, egunero lan berri bat ematen digutelako eta badirudi ez direla inoiz amaituko.

Orduan, klasean, egiten genuen eta gure ideiak partekatzen genituen guztiaz gain, Alaitzek arbelean apuntatzen zituen, mapa kontzeptual bat sortuz:


 
Uste dut gehien lagundu behar izan diogun urtea dela, eta, batzuetan zaila egin daitekeen arren, giro ona sortzea lortu dugu, eroso sentitzeko eta behar dugun guztia komunikatzeko beldurrik ez izateko: emozioak, ideiak eta abar.

Prozesu honetan zehar, gure ideiak osatzen saiatzen ari gara. 7 laguneko taldea gara, eta gutako 5ek elkar oso ondo ezagutzen badugu ere, karrera-hasieratik elkarrekin lan egin dugulako, bi pertsona berri daude, eta haiei entzun, ezagutu eta haiengandik ikasi behar dugu.

Nire ustez, batzuetan gehiegi zentratzen gara azken emaitzan, eta ez dugu kontuan hartzen prozesua, hau da, bizitzen eta ikasten ari garen guztia, gure etorkizunerako eta guretzat pertsona gisa baliagarriak izango zaizkigun esperientziak direla.

Azkenik, Alaitzek Hernan Casciaren bideo bat jarri zigun:

Hemen utziko dut Alaitzek erakutsi digun ideia bat, egia esan keinu horrek egiten zaitu Hausnartu, eta, gainera, oso ondo adierazten da:
https://www.youtube.com/watch?v=eDAj_nW5YBY


Hernán Caciariren bideoan, alaba txikiarekin izan dituen esperientzien bidez, ipuinak irakurriz, kontatu digu zer harreman izan dezakeen teknologia berriekin, orain bizi dugun errealitate honekin.

Laburbilduz, Hansel eta Gretelen ipuina alaba txikiari irakurtzen zion bitartean, haurrak botzean galtzen ziren unean, l neskatoak galdera bat egin zuen. Aita, galdu badira, bere aitei mugikorretik deitzen ez dietelako? Horrek gogoeta eginarazi zion Hernani.

Mugikorra beti existitu izan balitz, ez genuke gaur egun antzeman dezakegun literatura klasikoa izango. Caperucitaren amona mugikorrarekin abisatuko zuten, eta ehiztaria ez zen inoiz iritsiko. Beno horrela ipuin klasiko guztiekin. Merezi du ikustera sartzea.

Bestalde, amaiera hurbiltzen doa, eta estuasun handia dago. Oro har, akituta gaudela nabaritzen da. Asko falta da egiteko. Baina zorionez talde langilea gara, eta aurrera aterako gara.

Horregatik, haur-hezkuntzan, hasteko, haurrei irakatsi behar diegu IKTak behar bezala erabiltzen, aldi berean pentsamendu kritiko eta sortzailea garatu ahal izan dezaten, gizabanako pasiboak izan gabe
 
 

 

 
 

 

No hay comentarios:

Publicar un comentario