miércoles, 25 de septiembre de 2019

Jolastu eta erlaxatu


Gure gorputza ezagutuz
Lehenik eta behin, "Polizia eta hiltzaile jokora" jokatu dugu. Gelako kide bakoitzari rol bat egokituko zaio, eta horietako bat "hiltzaile" batena izango da. Hiltzailearen rola da ahal duen guztia hiltzea mihia ateraz eta inor harrapatzen utzi gabe. Hiltzaileak, gainera, konplize egin ditzake, eta horiek ere hil ditzakete.
Bestalde, "Poliziak" hiltzailea nor den jakin beharko du. Beste pertsonaietako bat medikua da, zeinaren funtzioa hiltzen doazen guztiak berpiztea baita, musuak bidaliz. Gainontzekoek herritarren rola izango dute.

Joko hori bukatutzat ematen da Poliziak hiltzailea nor den asmatzen duenean, baina azkar asmatu behar du, hiltzaileak hil egin dezakeelako. Parte-hartzaile guztiek tokatu zaionaren araberako rola egiten saiatu behar dute. Adibidez, hiltzaileak zuhur jokatzen saiatu behar du bere keinuen bidez.
Beraz, esan dudan bezala, ihesbide, antzerki eta kontzentrazio jolas bat da, keinuak ondo irudikatzeaz gain, kontu handiz egin beharko dira, gainera begiradak trukatu egiten dira.
Hurrengo jokoari "orkestra" deitzen zaio, joko horretan taldea biribilean jarri behar da, taldeetako bat kanpoan geratzen den bitartean. Ikasle hori kanpoan dagoenean, gainerakoek aukeratu behar dute nor izango den orkestra zuzendaria.

Orkestra zuzendari horrek hainbat soinu eta keinu egin behar ditu gorputzarekin, eta gainerako ikasleek hura imitatu beharko dute. Aldiz, taldetik kanpo dagoenaren funtzioa zuzendaria nor den antzematea izango da. Horregatik, zuzendariak, soinua edo keinua aldatzean, kontu handiz egin beharko du, erdian dagoenak zuzendaria nor den jakin ez dezan. Beraz, jolasa orkestrako zuzendaria nabaritzen denean amaitzen da.
Ma tarde Judithek musika jarri digu, eta espazioan ibili behar izan dugu, baina berak beste agindu bat ematen zuenean berehala aldatu behar genuen egiten ari ginenaren rola. Adibidez, Judithek dio lurra sutan dagoela; orduan, imajinatu behar dugu sutan dagoela, eta ahalik eta azkarren ibili, gu ez erretzeko.

Ariketa hori, zehazki, haur-hezkuntzan egin daiteke, baldin eta espazio handi samarra baduzu. Haurrek oso ondo pasatuko lukete, eta gorputz adierazpena lantzen ariko ginateke.
Saio honetan egin genuen beste ariketetako bat izan da, bankuetan esertzea, baina ispiluari begira.
Judit, aurpegiarekin ariketak egin ditzagun, keinu desberdinak eginez, eta, aldi berean, adarrak ikus ditzagun. Horrek aurpegiko giharrak lantzeko eta gure esamoldeak hobeto ezagutzeko balio du. Horrek eskolara eramango balu, oso baliagarria izango litzateke haurrek beren emozioak lantzeko, eta esamolde jakin batzuen aurrean beren gorputzak nola erreakzionatzen duen jakiteko. Oso ondo pasatzeaz gain.



Ariketekin amaitzeko, jolas bat egin dugu, eta gero eta gehiago puzten ziren puxikak ginela imajinatu behar genuen, eta bat-batean, Judithek esaten zuenean puztu egin behar zela, bakoitzak bere erara, puxikak puztuz izatearen sentsazioa sortu behar genuen.

Pultsioak pixka bat jaisteko, lurrean geundela aprobetxatu zuen Judithek, eta erlaxazio saio txiki bat egin zigun.

Bestalde, pultsioak pixka bat jaitsi ondoren, binaka jarri gara, Yo me pudo con Pailin, eta batak bestea imitatu behar zuen ispilu bat edo bestearen isla irudi genezan. Ariketak simetrikoak ziren hasiera batean, baina gero asimetrikoak egin genituen.

Azkenean, azkenean, erlaxazio saio batez gozatu genuen, musika hain zen lasaigarria, ezen batzuk benetan lo geratu baitira. Egia esan, saio horiek oso ondo datoz, batez ere mugimendu handiko ariketak egiteari utzi ondoren. Uste dut aukera ona dela haurrekin egiteko, baina, era berean, uste dut ez dela erraza izango. Beraz, uzten badidate praktiketan egiten saiatuko naiz.

No hay comentarios:

Publicar un comentario